Huculszczyzna

Huculszczyzna to kraina geograficzna położona w południowo - zachodniej części Ukrainy i północnej Rumunii, na obszarze Karpat Wschodnich.Przez około 400 lat, od drugiej połowy XIV wieku do czasu rozbiorów Hululszczyzna należała do Rzeczpospolitej. Na krótko powróciła do Polski w latach międzywojennych, a po II wojnie światowej znalazła się w obrębie byłego ZSRR. Obejmuje swym zasięgiem pasma górskie Gorganów, Czarnohory, góry Pokuckie i Czywczyńskie oraz znaczną część Karpat Marmaroskich. Granice Huculszczyzny nigdy nie były precyzyjnie określone. Przyjmuje się, że od zachodu granicę stanowiły Gorgany, gdzie Hucułowie sąsiadowali z Bojkami, północny zasięg wyznaczała linia Jabłonka – Delatyn – Pistyń – Kosów – Kuty - Wyżnica. Wschodnia granica sięgała górnego biegu Seretu i Suczawy (Berhomet - Brodina), a nawet wg niektórych autorów obejmowała górny bieg Mołdawy (Cimpulung – przełęcz Jakobeni – Cirlibaba). Południową granicę stanowiły Krapaty Marmaroskie (Ruscova – Petrova – Bistra, aż po Syget Marmaroski).

Na niezwykły urok tego regionu składają się dzikie górskie krajobrazy, wspaniale pachnące ukwiecone łąki oraz nieskazitelnie czyste jeziora i rzeki. Uwagę odwiedzających Huculszczyznę przyciągają równnież jej rdzenni mieszkańcy, Huculi, twórcy reginalnej kultury i hodowcy odznaczającej się oryginalną urodą i wyjątkową wytrzymałością rasy koni huculskich. Niewiele wiadomo o Hucułach,poza faktem, że są niezmiernie barwni i ciekawi. Rozmaite są teorie na temat ich pochodzenia. Jedne wskazują, że Hucułowie są potomkami ludności wołoskiej, migrującej z terenów dzisiejszej Rumunii m. innymi w Karpaty Wschodnie, która uległa następnie rusyfikacji pod wpływem osiadłej ludności Pokucia i Podola, przejmując język i wiarę prawosławną. O. Kolberg uważał ich za potomków stepowego, pasterskiego plemienia Uzów, wywodzącego się ze stepów czarnomorskich, „zabarwionego” następnie przez niemal 4-wiekową migrację pasterzy wołoskich, a następnie zrusyfikowanych pod wpływem ludności zamieszkującej Ruś Halicką i Ruś Kijowską, dążącej w góry z kolejnymi falami zbiegostwa uciskanych chłopów, Są też niezwykle barwne teorie, wywodzące Hucułów aż z gór Kaukazu, wskazujące na fakt, że na terenie Europy tylko dwa plemiona górali potrafiły hodować i użytkować konie – to jest właśnie Huculi oraz górale z okolic Północnego Kaukazu.

Pomimo prowadzonych po zakończeniu II wojny światowej wysiedleń i braku jakichkolwiek działań państwa radzieckiego mających na celu utrzymanie na odpowiednim poziomie pogłowia koni huculskich, kultura żyjących w świecie starych obyczjów i wierzeń Hucułów oraz rasa ich koni przetrwały. Dzięki temu możemy dzisiaj podziwiać, a także stać się właścicielami bajecznie kolorowych, utrzymanych w od razu rozpoznawalnej stylistyce wyrobów sztuki huculskiej. Możemy również jeździć na świetnie radzących sobie w trudnych terenach, wytrzymałych i mających wśród innych ras istotnie "końskie" zdrowie koniach huculskich.